یک دقیقه مطالعه: داستایوفسکی از برادران کارمازوف

از همه مهمتر به خودت دروغ مگو. کسی که به خودش دروغ می گوید و به دروغ خودش گوش می دهد ، به چنان بن بستی می رسد که حقیقت درون یا پیرامونش را تمیز نمی دهد، و این است که احترام به خود و دیگران را از دست می دهد، و با نداشتن احترام دست از محبت می کشد. و برای مشغول کردن و پرت کردن حواسش از بی محبتی به شهوات و لذات خشن راه می دهد و در بهیمیت فرو می رود ،بسیار آسانتر از دیگران مورد اهانت قرار میگیرد .
میدانی که اهانت پذیری بسیار لذت بخش است .مگر نه ؟ یک نفر ممکن است بداند که کسی به او اهانت نکرده اما اهانت را برای خودش ابداع کرده ، دروغ گفته و مبالغه کرده تا آن را بدیع سازد، به واژه ها چسبیده و از کاه کوهی ساخته –این را خودش می داند .با این همه اولین آدمی خواهد بود که اهانت را بپذیرد و آنقدر از انزجارش شادی کند تا احساس لذتی بزرگ کند ،و به راه کینه حقیقی بیفتد.

– داستایوفسکی از برادران کارمازوف