پروین اعتصامی | بزرگترین شاعران زن ایران

معرفی و زندگی نامه زنان قدرتمند جهان

پروین اعتصامی با نام اصلی رخشنده اعتصامی، یکی از برجسته‌ترین شاعران زن ایران معاصر است که به ‌دلیل اشعار اخلاقی، اجتماعی و انتقادی‌اش شهرت دارد.

پروین اعتصامی در یک خانواده ادیب، فرهنگی و نسبتا مرفه در تبریز به دنیا آمد. پدرش از نویسندگان، مترجمان و روشنفکران بنام عصر خود بود. مادرش زنی فرهیخته و علاقهمند به شعر و ادب بود. پروین دهه اول زندگی خود را در تبریز گذراند. در سال ۱۲۹۱، هنگامی که پروین شش ساله بود، خانواده‌اش به تهران مهاجرت کردند. استعداد شگفت‌انگیز او از همان کودکی آشکار شد. او در هشت سالگی به روانی شعر می‌سرود و تحت تربیت مستقیم پدرش ، با ادبیات فارسی و عربی، فلسفه و علوم زمان خود آشنا شد.

پروین تحصیلات رسمی خود را در مدرسه آمریکایی تهران (کالج ایران‌زمین) گذراند و در سال ۱۳۰۳ در سن ۱۸ سالگی با دریافت مدرک دیپلم، فارغ‌التحصیل شد. تسلط او به زبان انگلیسی در همین دوران شکل گرفت و پس از فارغ‌التحصیلی، برای مدتی در همان مدرسه به تدریس پرداخت.

نخستین اشعار

نخستین شعرهای پروین اعتصامی در هفت‌سالگی بوده‌ و برخی از زیباترین شعرهایش مربوط به دوران نوجوانی (۱۱ تا ۱۴سالگی) او هستند. از کودکی پدرش در زمینه وزن و شیوه‌های یادگیری به او کمک می‌کرد. گاهی شعری از شاعران قدیم ایران مانند سعدی یا حافظ را به او می‌داد تا بر اساس آن شعر دیگری بسراید؛ وزن آن را تغییر دهد یا قافیه‌ای نو برایش پیدا کند. همین تمرین‌ها و تلاش‌ها زمینه‌ای شد که با ترتیب قرارگیری کلمات و استفاده از آن آشنا شود و در سرودن شعر تجربه کسب کند.

انتشار اشعار

نخستین اشعار او در مجله “بهار” که پدرش سردبیر آن بود، منتشر شد و مورد تحسین ادیبان قرار گرفت. نخستین دیوان اشعار او در سال ۱۳۱۴ خورشیدی منتشر شد و شامل ۱۵۶ قطعه شعر بود. نسخه دوم دیوان را در سال ۱۳۲۰ خورشیدی منتشر کرد که شامل ۲۰۹ قطعه شعر در قالب‌های مثنوی، قصیده، غزل و قطعه بود.

دیوان پروین اعتصامی

تنها دیوان به‌ جا مانده از پروین اعتصامی، شامل ۶۰۶ شعر در قالب‌های مثنوی، قطعه، قصیده و غزل است. این دیوان برای اولین بار در سال ۱۳۱۴ با مقدمه پدرش و سپس در سال ۱۳۲۰، بلافاصله پس از مرگش، منتشر شد. مقدمه ارزشمند پدرش بر دیوان، یکی از مهمترین متون برای شناخت زندگی و اندیشه پروین است.

ویژگی بارز اشعار پروین اعتصامی، استفاده از سبک “مناظره” است؛ جایی که او در قالب گفت‌وگو میان موجودات و اشیا (مانند عقل و جهل، فقیر و غنی، دانه و مورچه و…) به بیان اندیشه‌های اخلاقی، اجتماعی، فلسفی و انتقادی می‌پردازد. اشعار او سرشار از مضامین حکمت‌آمیز، عبرت‌آموز و پند و اندرز است و به مسائل انسانی، فقر، ظلم و نابرابری‌های اجتماعی توجه ویژه‌ای دارد.

درگذشت

متاسفانه زندگی پروین بسیار کوتاه بود. پروین اعتصامی در ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ خورشیدی بر اثر بیماری حصبه در تهران درگذشت. پیکر او در حرم حضرت معصومه در قم به خاک سپرده شد. در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، خانه پدری پروین در تبریز به‌عنوان میراث ملی ثبت شد. همچنین، جایزه ادبی «پروین اعتصامی» به‌منظور گرامی‌داشت نام و آثار او در ایران برگزار می‌شود.

جایگاه و اهمیت پروین اعتصامی

• پروین را بدون شک می‌توان مشهورترین و تاثیرگذارترین شاعر زن در تاریخ ادبیات فارسی دانست.
• او در دورهای طلوع کرد که عرصه ادبیات تقریبا در اختیار مردان بود و با شجاعت و استعدادی کم‌نظیر، خود را به عنوان یک چهره ماندگار تثبیت کرد.
• اشعار او، به دلیل مضامین اخلاقی و انسانی، از همان زمان حیاتش تاکنون، در کتاب‌های درسی ایران جایگاه ثابتی داشته و برای تمامی سنین شناخته‌شده است.
• پروین اعتصامی نه تنها یک شاعر، که نماد هوش، استعداد، تسلط بر فرهنگ و ایستادگی زن ایرانی است.

پروین اعتصامی در عمر کوتاه خود، چنان عمیق و ژرف اندیشید و سرود که نامش برای همیشه در آسمان ادب فارسی می‌درخشد.

نقشه راه زنان قدرتمند (کلیک کنید)

آرشیو زندگی‌نامه زنان قدرتمند (کلیک کنید)

مینی دوره رایگان زنان قدرتمند (کلیک کنید)

برای اشتراک گذاری این صفحه کلیک کنید:  واتس‌اپ /  تلگرام